1 - پيشواى ما شهيد ثانى ، در اجازهء خود كه به سال 941 به اين شاعر صادر كرده است . 2 - شيخ حسن ، صاحب معالم ، بنا به روايت مستدرك ، در اجازه‌اى كه از اين شخصيت در سال 983 خواسته است . 3 - شيخ ابو محمّد پسر عنايت اللّه ، مشهور به بايزيد بسطامى دوم ، در اجازهء خود به سيد حسين كركى به سال 1004 . 4 - سيد ماجد بن هاشم بحرانى ، در اجازهء خود به سيد امير فضل اللّه دستغيب به سال 1023 . 5 - مولا حسنعلى پسر مولا عبد اللّه تسترى ، در اجازهء خود به مولا محمّد تقى مجلسى كه در سال 1534 نوشته است . 6 - امير شرف الدين على شولستانى نجفى ، در اجازه‌اى كه به مولا محمّد تقى مجلسى در سال 1036 نوشته است . 7 - سيد نور الدين عاملى ، برادر سيد محمّد صاحب مدارك ، در اجازه‌اى كه به سال 1051 به مولا محمّد محسن بن محمّد مؤمن نوشته است . 8 - امير سيد احمد عاملى ، داماد سيد امير محمّد باقر داماد كه از او در طرق روايتش نقل كرده است . 9 - مولا محمّد تقى مجلسى در طرق روايت صحيفهء سجاديه در سه مورد كه در ضمن اجازات بحار 145 ، 146 ، 149 آمده ، و نيز در اجازه‌اى كه به ميرزا ابراهيم پسر مولا كاشف الدين محمّد يزدى در سال 1063 داده ، و در اجازه‌اش به مولا محمّد صادق كرباسى اصفهانى همدانى به سال 1068 ، و در ضمن اجازت خود به يكى از شاگردانش ، و همچنين در اجازه‌اى كه به پسرش علامهء مجلسى داده ، بر اين انتساب تصريح كرده است . 10 - آقا حسين پسر آقا جمال خوانسارى ، در اجازه خود به امير ذو الفقار در سال 1064 .